questions

PSYCHOLOGIES’E SORUN


Psychologies Türkiye, sizlerden gelen soruları yanıtlıyor.

Anne ve babamın ilgisizliği onlara olan sevgimin azalmasına neden oldu.

Çevremde daha ilgili anne ve baba profilleri gördükçe, benim ebeveynimin aslında bana dair hiçbir uğraşta bulunmadığını daha çok fark ettim. Onlarlayken hiç mutlu değilim. Babamın sözlü veya fiziksel hiçbir şiddeti yok ama varlığını belli eden bir belirti de yok. Bu ilgisizliğe karşılık olarak ikili ilişkilerimde hep karşı taraftan babamdan görmediğim ilgiyi bekliyorum galiba ve bunu alamayınca ilişkilerim bitiyor. Feyzanur, Trabzon

Anladığım kadarıyla ebeveyninin, özellikle babanın, seni görmek, tanımak ve anlamak için bir çaba göstermediğini hissediyorsun. Karşılıklı etkileşimden yoksun, mesafeli ve kopuk bir ilişki tarif ediyorsun. Öncelikle bu deneyimi detaylarıyla anlamak ve boyutlandırmak adına sana birçok soru sormak isterdim. Örneğin, onlardan görmek istediğin ilgi neye benzerdi? Sana dair ne gibi uğraşlarda bulunmalarını dilerdin? Şu anda sahip olduğun ilişki neler içeriyor? Neler konuşursunuz, birlikte neler yaparsınız? Her biriyle ilişkinizin daha iyi olduğu, daha çok önemsenip anlaşıldığınızı hissettiğiniz zamanlar var mıydı? Onlar neye benzerdi? Bu ve benzer soruları araştırırken, annen ve babanı bir bütün olarak görmek yerine her biriyle ilişkini ayrı ayrı gözden geçirmen önemli.

Bir insan babasından ne kadar nefret edebilir?” sorundan baban tarafından duygusal olarak ihmal edilmenin sende ona karşı yoğun bir öfkeye yol açtığını anlıyorum. Ancak ne yazık ki öfke ve nefret kendi içinde büyüyüp kişinin kendisini tüketebilen duygulardır. Acaba o öfkenin altında onlardan ihtiyaç duyduklarını alamamanın acısını barındırıyor olabilir misin? Özellikle aile ilişkileri söz konusu olduğunda, böyle bir eksikliğin yarattığı üzüntüyle gerçek anlamda temas etmek, bu acı duyguyla kalabilmek oldukça zordur. Bunun yerine, bazen öfke ve nefretimize sarılırız, bazen yaşadığımızın o kadar da kötü olmadığını veya onları oldukları gibi kabul etmemiz gerektiğini kendi kendimize söyleyerek acımızın üstünü rasyonel düşüncelerle örtmeye çalışırız, bazen de bu eksiklikleri başka ilişkilerde gidermeye çalışır ancak ilginç bir şekilde kendimizi yine ihtiyaçlarımızın karşılanmadığı, yani ailemizdekine benzer, ilişki dinamiklerinin içinde buluruz. Sevgili ilişkilerinde tam olarak neyin ters gittiğini bilmiyorum ama senin de kendini babanla yasadığın zorlukları hatırlatan ilişki dinamiklerinde bulduğunu anlıyorum.

Ne yazık ki sana önerebileceğim kesin ve somut bir çözüm yok. Ancak, mümkünse bir terapi süreci içinde tüm bu yaşadıklarını etraflıca konuşup anlamlandırmaya çalışman, annen ve babandan alamadıklarının yasını tutman, yavaş yavaş içinde taşıdığın öfkenin dağılmasına yardımcı olup ikili ilişkilerinde de sana farklı ilişkilenme alanları açabilir.

“Sevgilimin bana karşı davranışları çok değişti, ilişkimi bitirmeyi düşünüyorum.”

22 yaşındayım ve sekiz yıllık bir ilişkim var. Erkek arkadaşımın kilom yüzünden hakarete varan lafları, çevremizde tanıdığımız ortak kişiler üzerinden karşılaştırmalar yapması ve sadece işine geldiği zaman bana iyi davranması beni rahatsız ediyor. Beni sevdiğini biliyorum ama ilişkimizi noktalama düşüncesi artık aklımdan çıkmıyor, fakat pişman olmaktan korkuyorum. Emine Nur, Ankara

Sana iyi gelmeyen, çoğunlukla kendini kötü hissetmene yol açan bir ilişkinin içinde olduğunu anlıyorum. Erkek arkadaşının ilişkinizin ilk yıllarında böyle olmadığını, bir noktada daha kırıcı bir tutuma girdiğini belirtmişsin, bu değişimi de artık birbirinizin zayıf noktalarını biliyor olmanıza bağlamışsın. Ondaki değişimin esas sebebini bilmem mümkün değil, ancak eğer düşündüğün gibi kırıcı tavırları artık senin zayıf noktalarını bilip bu bilgiyi seni incitmek için kullanabiliyor olmasından kaynaklanıyorsa, bu özellikle endişe verici bir durum. Romantik ilişkiler karşılıklı güven, özen ve saygı çerçevesinde kişilerin kırılgan taraflarını ve gerçek kendiliklerini birbirlerine gösterebilmesini gerektirir. Sen ise aranızdaki şeffaflık arttıkça güven, özen ve saygının azaldığını söylüyorsun.

Sekiz yıllık ilişkiyi sürdürmek ya da bitirmek gibi özel ve önemli bir konuda senden başka kimse söz sahibi olamaz. Ancak kırıcı ve giderek özgüvenini zedeleyen bu haliyle ilişkinin içinde kalamayacağını, bir şeylerin değişmesi gerektiğini hissediyor gibisin. Belki ona bu tür bir ilişkinin sana iyi gelmediğini, böyle devam ederse bu durumun içinden çıkacağını yumuşak ama net bir şekilde ifade etmeyi deneyebilirsin.

Senin ilişkiyi noktalamak konusundaki tereddütlerine gelince, dediğim gibi, ilişkileri bitirmek son derece zor ve karmaşık karar süreçleri içerir. Kişi bazen yapması gerekeni bilir ancak o adımı atabilmesi çok uzun zaman alır. Bazen de ilişkiyi bitirmek yerine onarmaya ve beslemeye çalışmak olumlu sonuç verir. Ancak, seni ilişkide tutan temel etken ilişkiyi sonlandırınca kaybedeceğin alışkanlıkların ve o sürecin seni yıldırmasından korkman ise bu korkularını tekrar gözden geçirmeni öneririm. Korkuları yatıştırmak adına incitildiğin ve duygusal olarak hasar gördüğün bir ilişkiyi sürdürmek uzun vadede seni mutlu etmeyecektir.

Mia Medina, Uzman Klinik Psikolog, Öğretim Görevlisi

BİZE YAZIN

Her ay bize gelenler arasından seçilmiş mesajlardan bölümler yayımlıyor ve sorularınızı cevaplıyoruz. Aile ilişkileri, iş hayatındaki zorluklar, cinsel problemler, gündelik hayatla ilgili sorularınızı bize yazabilirsiniz. Psyposta@groupmedya.com

 

 

Etiketler:
Önceki Yazılar

CAN RÜZGARI

Sonraki Yazılar

KARŞILIK BEKLEMEDEN CÖMERT OLUN