T1

“PARTNERİME NASIL YARDIM EDEBİLİRİM?”

 

 


Her ay bir Psychologies okuru, Psikiyatrist ve Psikanalist Robert Neuburger’le değerlendirme görüşmesi yapıyor. Bu ayki okuyucumuz 42 yaşındaki Maryline.

“İlişkimizde zor bir dönemden geçiyorum. 20 yıldır beraberiz ve iki çocuğumuz var. 12 yıl önce bir iş arkadaşımla ilişkim oldu ve partnerim bunu bir yıl önce öğrendi” diyerek anlatmaya başlıyor Maryline.

Robert Neuburger: Nasıl öğrendi?

Maryline: Bu size delice gelebilir ama ona ben söyledim. Tatildeydik, keyfimiz yerindeydi ve baştan çıkarma üzerine konuşuyorduk. Bir anda kontrolümü kaybettim ve ona her şeyi anlattım.Dürüst olmak gerekirse, ilişkim boyunca bir şeyler olduğunu hissettiğini düşünüyordum. Fakat aramız bozulmasın diye bunun üzerine hiç konuşmamıştı. Çok sakin bir aileden geliyor.

R. N.: Sevgilinizle ilişkiniz neden bitti?

M.: Açıkçası bu işte pek iyi olduğum söylenemez. Benden yaşça büyük, çok çekici, işinde başarılı, evli bir erkekti. Ona ben yaklaştım. Kendimi değerli hissetmeye ihtiyacım vardı. Bu dönemde partnerimin profesyonel yaşama dair hiçbir hırsı yoktu, üstelik beni de işimle ilgili cesaretlendirmiyordu.

R. N.: Neden evlenmediniz?

M.: Evliliğe karşı olduğu için evlenmemizi hiçbir zaman istemedi. İlişkilerin bir şekilde bozulacağını düşünüyor. Onu bir gün aldatacağımı veya terk edeceğimi her zaman düşündüğünü söyledi. Bense her zaman onunla evlenmeyi istedim. Benim “itirafımdan” beri sürekli gelgitler yaşıyoruz. Bazen çok iyiyiz, sanki hiçbir şey olmamış gibi, sonra bir anda dibe vuruyoruz. İntihar etmek istediğini söylüyor ve söylediğim hiçbir şeye inanmıyor. Herkese ve her şeye karşı güvensiz. O iyiyse ben çok iyiyim; ama iyi değilse beni de aşağı çekiyor, sürekli suçluyor. Benim size sorum şu: O böylesine kötüyken ne yapmam gerek? Çünkü artık gerçekten ne yapacağımı bilemiyorum. Onu yatıştıracak kelimem kalmadı. Beni acı çekerken ve göz yaşları içinde gördüğünde, beni teselli etmek ona iyi geliyor. O an kendine geliyor ve inanılmaz mutlu oluyor. Sonra her şey yeniden başlıyor… Ona çift terapisine gitmeyi önerdim, ancak psikolog, psikiyatrist gibi uzmanları duymak istemiyor. Onlara güvenmiyor.

R. N.: Aslında iyi yönleri olan bir çift krizi yaşamışsınız, çünkü bu durum sizin çift olmanızla ilgili bir şeyleri canlandırmış. Peki, 20 senede başka krizler de oldu mu? Çocukların doğumunda mesela?

M.: Hayır olmadı, o çok iyi bir babadır.

R. N.: Nasıl tanışmıştınız?

M.: Arkadaşlarımızın evinde, 20 yıl önce, ona ilk görüşte âşık olmuştum, sevgilisinden yeni ayrılmıştı ve ilk adımı ben atmıştım.

R. N.: İki hikâyede de ilişkiyi başlatan sizsiniz. Partnerinizle yaşadığınız iniş ve çıkışlar ne sıklıkta oluyor?

M.: Her iki ayda bir inişler oluyor. Ailem ve arkadaşlarıma karşı eskisi kadar hoş davranmadığını gözlemlememe rağmen diğer zamanlarda ilişkimiz iyi gidiyor. Bana delice âşık. Yaşadığımız kriz bunun ortaya çıkmasını sağladı. Çünkü ondan önce bana beni sevdiğini hiç söylemediği için sitem ederdim. Geçenlerde bana seminerlere katılmak için birkaç günlüğüne evden uzak kaldığımda, çok kötü olduğunu ve benim başka birinin kollarında olduğumu düşündüğünü söyledi. Bana bunu daha önceden hiç söylememişti.

 

 

Önceki Yazılar

BOŞANMAK KABUSUNUZ OLMASIN!

Sonraki Yazılar

İNTERNET BAĞIMLILIĞI GERÇEĞİ

Bir cevap yazın