klinik-psikolog-seda-aktas-sorularinizi-yanitliyor

KLİNİK PSİKOLOG SEDA AKTAŞ SORULARINIZI YANITLIYOR

 

 

“Annemin davranışlarına tahammül edemiyorum.”

Annem takıntılı ve kendi istekleri her zaman ön planda olan bir kadın. Annem yüzünden ben de her detayı kafama takar oldum. Bazen onunla tartıştığımızda, sinir krizi geçirme noktasına geliyorum. Öfkeme hâkim olamıyorum. Onunla artık bir araya gelmek istemiyorum, ancak onu hayatımdan söküp atmam da mümkün değil. Bu durumla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Gözde, Mersin

Yazdıklarınızdan, annenizin sizin ihtiyaçlarınızı görüp anlamakta zorlandığını ya da en azından sizin böyle hissettiğinizi anlıyorum. “Anneliğe” dolayısıyla bakım almaya/vermeye dair meseleler hepimiz için oldukça hassas ve biricik olmasının yanı sıra sizin anlattıklarınızı düşündüğümüzde belli ki hissettiğiniz duygular dile vurulamamış ya da vurulsa bile karşı tarafa ulaşmadığını düşünmüşsünüz. Karşılanmayan ihtiyaçların sebep olduğu yoğun bir hayal kırıklığı ve acı, öfkenizin altındaki ya da ötesindeki duyguları gösteriyor. Öyle ki, yazdığınız “bir yerleri yumrukladığım, saçlarımı yolduğum oluyor” cümlesini de göz önüne alırsak, hissettiğiniz öfke duygusu kendinize zarar verme halinde davranışsal dışavurumlara dönüşmüş. Üstelik öfke yer değiştirmiş, dolaylı olarak kendinize yöneltmişsiniz.

Özellikle bahsettiğiniz öfke dışavurumlarıyla ilgili profesyonel bir yardım almanın sizin için yararlı olabileceğini düşünüyorum. Ama unutmayın ki yaşamınız boyunca sizin birtakım yoğun duygular hissetmenize sebep olabilecek kimselerle ilişki kuracaksınız. Kendinizi daha iyi hissetmeniz ya da sizin deyiminizle “bir kuyuya düşmekten kurtulmak” için yapmanız gerekenlerden en önemlisi, bir çocuk olarak, dışardan alamadığınızı hissettiğiniz bakımı kendi kendinize vermeye başlamak yani kendinizi anlamaya çalışmak olacaktır.  Örneğin bu öfke, özellikle hangi zamanlarda ortaya çıkıyor, belli bir süresi var mı, annenizden başka kimselerle de benzer bir durum yaşıyor musunuz? Bu ve benzeri sorular kendinizi anlamanız için oldukça önemli. Öte yandan, şehir dışında bir üniversite okuyarak belki bilinçli, belki de bilinçdışından annenize ve dolayısıyla yoğun duygularınıza bir çeşit mesafe alma çabanızı görüyorum ki zihinsel olarak kendinizi korumaya çalıştığınızın bir göstergesi olduğunu düşünüyorum.

Son olarak, sizin de dediğiniz gibi, “bir anneyi hayattan söküp atmak mümkün değil”, gerçek yaşamda görüşmesek bile zihnimizde bir yeri olduğunu var sayabiliriz. Özellikle kültürel olarak salt ebeveyn olmanın yüceltildiği bir toplumda yaşıyoruz. Öte yandan unutmamalıyız ki, anne-baba ya da bakım veren kişi her birey gibi kişiliğinde (varoluşunda) kabaca hem olumlu, pozitif hem de negatif, olumsuz özelliklere sahiptir, yani bir bütündür. Kendimizi ve öteki olanı, bu durumda anneyi, değerlendirirken bunu göz ardı etmemek gerek.

 

 

Önceki Yazılar

DUYGU VE RUH HALİ ARASINDAKİ FARK

Sonraki Yazılar

GÜNÜN KİTAP ÖNERİSİ: ÜZGÜN İNSANDAN ÖZGÜR İNSANA