emeklilikte-degisim

Emeklilikte Değişim

İş hayatı gibi emeklilik de değişiyor. Artık eve kapanan emekliler yerine hayatlarıyla mutlu ve aktif emekliler yaygınlaşıyor.

Emekliye dair iki klasik imaj arasında; biri sosyal rolü olarak gördüğü mesleğini kaybetmiş olmaktan mutsuz ve umutsuz, diğeri bahçesinde sebze-meyve ekip biçmekten aşırı mutlu, üçüncü bir tür ortaya çıkıyor. Emekliliklerini pasif olarak geçirmeyi düşünmeyen neo-emekliler sahaya giriyor. Bu iyi bir haber, çünkü hem sosyal hem de ekonomik olarak toplumların onlara ihtiyacı var. Türkiye’de 65 yaş ve üzeri yaklaşık 7 milyon 200 bin kişi bulunuyor. Son beş yılda nüfustaki oranlarının %16 artması, Türkiye’de nüfusun yaşlandığını gösteriyor. Bu grubun sadece %9’u 85 yaş ve üzerinde. Cinsiyet açısından ise, çoğunluğu %56 ile kadınlar oluşturuyor. Bu iki veri, yaşlılara sunulabilecek imkânların düzenlenmesini değerlendirmek için önem taşıyor. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2018 verilerine göre, erkeklerde yaşam süresi 75, kadınlarda 80 yaş. Dolayısıyla toplumun önemli bir kısmını oluşturan bu yaş grubunun sosyal ve ekonomik açıdan hesaba katılması gerekiyor. 60 yaş civarında hayatın üçüncü devresi başlıyor. Ardından 70-75 yaş ve hatta daha ilerisi için yola çıkılıyor. Bu bir son değil. Gelecek açısından ele alınması gereken yeni bir varoluş döngüsü ve yarışta kalmak için “yeni yaşlıların” eksiği yok artısı var. Öncelikle, becerileri deneyimle pekişmiş bulunuyor. Yöneticilerin her şeye rağmen “gençlik” arayışları sınırlarını ve eksiklerini gösteriyor. Bazıları yaşlıların yeni bilgisayar araçlarına uyum sağlamada zorluk yaşadıklarından bahsetse de bu tam olarak doğru değil. 50 yaş üzeri birçok kişinin teknolojiyle arası gayet iyi. Ayrıca bu konuda kurslar mevcut. 60 yaş ve üzeri de yeni şeyler öğrenmenin nöronlarını çalıştırmaları için iyi olduğunun farkındalar. Bu grup, daha rahat bir zihne ve stres olmadan çalışma avantajına sahip. Kariyerleri artık bir zorunluluk değil. Aslında mesleğinden emekli olmamış, yani hâlâ aktif bu kişiler için yeteneklerini gösterebilecekleri ve deneyimlerini paylaşabilecekleri yerler bulmak üzerinde düşünmek gerekiyor. Ekonomist Claude Vimont, bu kişilerin şirketlerde yarı zamanlı kalmalarından veya harici çözümlerden bahsediyor. Bu anlamda gençlerin eğitimi de dahil olmak üzere geniş bir toplumsal faaliyet alanı açık görünüyor. Vimont, bu görevlere ihtiyacın artacağını ve gönüllülüğün sona ereceğini, muhtemel belirli bir ön eğitimle bu alanlarda ücretli istihdama geçileceğini öngörüyor. Ayrıca Vimont nesilleri birleştiren bir toplumdan bahsediyor ki öngörüleri gerçekleşmeye başladı bile. Kanada’da kısa bir süre önce huzurevleri ve yetimhaneler birleştirildi. Bağımsız ve farklılığını koruyan yeni çağ, herkes için stressiz yeni bir toplum icat eden, çalışma ve serbest zaman arasında serbest seçim üzerinde işleyen, herkesin katıldığı, etkinlikten durağanlığa sonsuz nüanslı gökkuşağı renklerinde bir toplumun habercisi.

 

 

Önceki Yazılar

Şişkinlik Nasıl Dindirilir?

Sonraki Yazılar

Sabır ve Deneme