degisen-babalik-anlayisi

DEĞİŞEN BABALIK ANLAYIŞI

 

 

Sırada güzel bir haber: Türkiye’de var olan babalık anlayışı değişiyor. Sert, otoriter, konuşmayan, oynamayan, küs babaların soyları tükeniyor. Değişen babalık anlayışındaki erkekler çocuklarıyla daha yakınlar; yemek, temizlik, oyun gibi aktivitelere katılıyorlar. Artık sahnede “ilgili babalar”a yer açmak gerekiyor.

Tabii ki tam bir değişim ancak uzun vadede mümkün. “Bütün toplumsal katmanlarda total ve homojen bir değişimden bahsetmek epeyce zor. Başka bir deyişle, değişim lineer bir çizgide ve tüm toplumsal katmanlarda eşgüdümlü olarak gerçekleşmiyor” diyor AÇEV Aile Eğitimleri Direktörü Hasan Deniz. Şu an içinde bulunduğumuz dönemi ise, babalık açısından birçok faktörün bir araya gelerek değişimi hızlandırdığı bir zaman dilimi olarak tanımlıyor. “Geleneksel birleşik aileden kentli çekirdek aileye dönüşüm, kırsal alanda kendine yeten kır ekonomisinden kentsel istihdama dayanan çalışma hayatına geçiş, kadın istihdamının artması, feminist mücadelelerin ev içi işlerin paylaşılmasına yönelik eşitlik talepleri, çocuk gelişiminde baba katılımının önemine dair araştırılmaların artması gibi birçok dinamik, ülkemizde de babalığın değişiminde etkili oluyor.”

Geleneksel tutumlar ise değişimin önündeki bir engel. AÇEV tarafından 2015-2017 yılları arasında gerçekleştirilen “Türkiye’de Babalığı Anlamak” raporlarında, değişimin hangi noktalarda tıkandığına dair somut veriler mevcut. Örneğin toplum tarafından belirlenen cinsiyet rollerine sıkı sıkıya tutunmaya devam etmek bunlardan biri. Araştırmada “Neden çocuk sahibi oldunuz?” sorusuna, babaların %92’si “Çocukları sevdiğim için” yanıtını verirken, “Çocuklara bakmak kimin sorumluluğudur?” sorusuna ise %91’i “Çocuklara bakmak annelerin görevidir” yanıtını veriyor. İkinci bir örnek ise, babaların en az katıldığı bakımın, “çocuğu tuvalete götürmek, altını değiştirmek ve tırnaklarını kesmek” olması. Bu işlerde zorlanan babaların performansı diğer işlerde biraz daha yüksek: %51’i çocuğunu uykuya yatırıyor, %47’si kıyafetlerini değiştirmesine, %42’si mama yemesine yardım ediyor. Psikiyatr Arzu Erkan Yüce, bu durumun kişilerin kendi ailelerinden kaynaklandığını belirtiyor: “Ülkemizde babaların yarısı çocuklarıyla hiç oyun oynamıyor, %90’dan fazlası çocuk bakımını annenin sorumluluğu olarak görüyor. Kuşkusuz, bu durum babaların kendi çocukluk deneyimlerinin bire bir yansımasıdır.”

 

 

Önceki Yazılar

ANLAM YOLU İLE TERAPİ

Sonraki Yazılar

ZİHİN VE BEDENİ RAHATLATMA EGZERSİZLERİ